نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قاینات، ایران

2 استادیار گروه الهیات دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 مربی گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

از نظر اسلام و آیات قرآن «مردم» یکی از ارکان اساسی حکومت هستند و وحدت و همدلی بین مردم و دولت لازمه جامعه اسلامی است. با مطالعه‌ی منابع اسلامی، می‌توان به خوبی درک کرد که اسلام نه تنها بر جنبه‌های معنوی انسان، اخلاقیات، تقوای افراد و رابطه‌ی انسان با خدا تأکید داشته، بلکه عنایت زیادی به روابط اجتماعی میان مردم و اداره‌ی امور جامعه داشته است. مصداق بارز حکومت‌داری اسلامی، دوران هر چند کوتاه زمامداری امام علی(ع) است که ایشان بیشترین تلاش را در جهت همدلی و اعتماد متقابل بین مردم و دولت داشته است. حضرت برای رسیدن به این هدف، از راهکارها و شیوه‌هایی بهره جسته‌اند که آشنایی با آن‌ها می‌تواند جوامع اسلامی را برای تحقق مدینه فاضله یاری دهد. بدیهی است، بهترین راه برای آشنایی با نحوه حکومت‌داری و راهکارها و شیوه‌های ایشان برای همدل‌شدن مردم و دولت و تقویت اعتماد متقابل بین آنها بررسی سخنان، نامه‌ها و سفارش‌های آن حضرت در نهج‌البلاغه است. باتوجه به این‌که پژوهشگران مختلفی از منظر اخلاقی به این موضوع پرداخته‌اند، مقاله‌ی حاضر که با استفاده از روش اسنادی و با هدف آشنایی با مهم‌ترین راهکارهای تقویت اعتماد متقابل بین دولت و مردم از منظر حقوقی تدوین شده، تلاش شده است اهمیت «مردم‌داری» و «ارتباط با مردم» از منظر حضرت علی(ع) در قالب شیوه‌های مردم‌داری و اصول حاکم بر اصل مردم‌داری در نهج‌البلاغه مورد بررسی قرار گیرد تا پویندگان راستین راه آن امام بزرگوار بتوانند از این آموزه‌ها بهره‌مند شوند.

کلیدواژه‌ها